Çin'de Fermente Yemin Araştırma Durumu

Çin'in fermente yem teknolojisi, Avrupa ve Amerika ülkelerine göre daha sonra başladı ancak son on yılda hızlı bir gelişme gösterdi. Şu anda Bacillus ve laktik asit bakterilerinin baskın olduğu bileşik probiyotik preparatlar piyasaya hakimdir ve tatmin edici etkiler sağlar. Mikrobiyal fermente yem teknolojisi, hayvancılıkta yeni bir araştırma merkezi olarak ortaya çıktı.

Çin Tarım Bakanlığı, 2003 yılındaki resmi duyurusunda, hayvan yemlerine eklenmesine izin verilen mikrobiyal türlerin listesini güncelledi.Bacillus licheniformis, Bacillus subtilis, Bifidobacterium bifidum, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, Lactobacillus lactis, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Lactococcus lactis, Lactobacillus plantarum, Pediococcus acidilactici, Pediococcus pentosaceus, Candida utilis, Saccharomyces cerevisiae ve Rhodopseudomonas palustris.

Yem için fermantasyon yöntemleri genellikle katı hal fermantasyonu ve sıvı hal fermantasyonu olarak ikiye ayrılır. Sıvı fermantasyon teknolojisi ağırlıklı olarak yurtdışında benimsenirken, fermantasyon için doğal olarak oluşan laktik asit bakterileri ve mayalara dayanan katı hal fermantasyonu Çin'de daha yaygın olarak kullanılmaktadır. Pratik üretim, katı hal fermantasyonunun endüstriyel uygulama için basit, düşük maliyetli ve pratik olduğunu kanıtlamıştır. Elle malzeme döndürmeyi ortadan kaldırır, emek yoğunluğunu büyük ölçüde azaltır, seri üretimi destekler ve ülke çapında tanıtım için son derece uygundur. Şu anda Çin'de fermente yem, kümes hayvanları, su ürünleri yetiştiriciliği, geviş getiren hayvanlar ve domuz dahil olmak üzere tüm hayvancılık sektörlerinde uygulanmaktadır.

2003 yılında Zhang Guirong, fermente mısır samanı tozunun piliç diyetlerine uygun şekilde eklenmesinin yalnızca yem maliyetlerini düşürmekle kalmayıp aynı zamanda et kalitesini de iyileştirdiğini ve yeşil piliç ürünleri üretimine etkili bir yaklaşım sunduğunu buldu. 2007 yılında Zhu Liguo, et ördekleri üzerinde fermente yemle besleme denemeleri gerçekleştirdi ve fermente yemin, yemin lezzetini iyileştirdiğini, yem dönüşüm oranını düşürdüğünü, kesim performansını artırdığını ve yem masraflarını azalttığını doğruladı. 2004 yılında Luo ve ark. %14 fermente soya fasulyesi küspesi içeren takviye edilmiş orfoz diyetleri; kilo alma oranı kontrol grubuyla karşılaştırıldığında anlamlı bir fark göstermedi (p>0.05), ancak soya fasulyesi küspesi oranının artmasıyla kilo alımı önemli ölçüde azaldı (p<0.05). Ayrıca 2004 yılında Zhang Naifeng ve arkadaşları tarafından koyun koyunları üzerinde besleme deneyleri yapılmıştır. elma fermente yeminin koyunların günlük ağırlık artışını ve hastalık direncini artırdığını gösterdi. 2008 yılında Kobashi ve ark. Domuz yavrularını sıvı fermente yemle beslediler ve bağırsak kanalında laktik asit bakteri popülasyonunda artış gözlemlediler; bu da sıvı fermente yemin zararlı bakterilerin çoğalmasını baskılayabildiğini gösterdi. Genel olarak fermente yem, Çin'de kümes hayvanları, geviş getiren hayvan yetiştiriciliği, su ürünleri yetiştiriciliği ve domuz yetiştiriciliğinde umut verici uygulama olanakları sunmaktadır.

Fermente Yemin Tam Formül Yemine Göre Avantajları

1998 yılında Sun Bingzhong, mayanın tek mideli hayvanlarda fitaz üretimini teşvik ettiğini ve fosfor kullanım verimliliğini artırdığını belirtti. Ayrıca, fermente yemdeki faydalı mikroplar, fagosit aktivitesini artıran spesifik olmayan bağışıklık düzenleyicileri olarak görev yapar veya hayvanların doğal bağışıklık fonksiyonlarını aktive etmek için yardımcı maddeler olarak görev yapar. Wang Lijuan (1999) ve Zhang Guodong (1998), ayrı ayrı, fermente yemden elde edilen probiyotiklerin hayvan bağırsaklarında kolonize olduğunu ve besin sindirimini kolaylaştıran bol miktarda metabolit ürettiğini, böylece hayvanın büyüme ve gelişimini hızlandırdığını keşfettiler.

Gill ve arkadaşlarının 2002 yılında yaptığı bir çalışma. Lactobacillus suşlarının konak bağışıklığını güçlendirebildiğini ortaya çıkardı.

2001 yılında Hu Xingdong ve ark. bazı faydalı mikroorganizmaların enzim ürettiğini buldu; örneğin Bifidobacterium ve Lactobacillus tarafından salgılanan hücre dışı glikosidazlar, bakteriyel toksinlerin epitel hücrelerine yapışmasını ve istilasını engeller.

Ayrıca 2001 yılında Xu Ying ve ark. Lactobacillus acidophilus ve Lactobacillus bulgaricus gibi bazı laktik asit bakterilerinin, başta Gram-negatif patojen suşlar olmak üzere çok sayıda bakterinin üremesini engelleyen eser miktarda hidrojen peroksit ürettiğini belirtti.

2002 yılında Xu Shannan ve ark. mikrobiyal fermente yemin geleneksel yemlere göre temel güçlü yönlerini özetledi: probiyotikler, yüksek kaliteli yem proteini hammaddeleri üretmek için düşük maliyetli tarım ve hafif sanayi yan ürünlerini fermente eder. Bu tür yemlerin uygulanması atık geri dönüşümünü gerçekleştirir, yem dönüşüm verimliliğini artırır ve hayvancılığın büyümesini hızlandırır. Ek olarak, fermente yem, temsili fonksiyonel metabolitler olarak nisin gibi bakteriyosinler ile hayvan sağlığını iyileştirmek için bağırsak florası dengesini optimize eder.

2006 yılında Qi Guanghai ve ark. Fermente yemdeki faydalı mikropların, hayvan bağırsaklarında zararlı bakterilerin yapışmasını ve çoğalmasını engellemek için rekabetçi bir dışlama uyguladığını ve bunun özellikle az gelişmiş veya düzensiz bağırsak mikroflorası olan genç hayvanlar için hayati önem taşıdığını açıkladı.

2008 yılında Lü Shuxia ve ark. fermantasyon sırasında üretilen polipeptit maddelerinin Gram-pozitif bakteriler üzerinde engelleyici etkiler gösterdiğini buldu.